En wat hebben we het de afgelopen zes weken geweldig gehad: - Allereerst hebben we enorm genoten van elkaar !: Uniek om zes weken met z'n viertjes als gezin bij elkaar te zijn. Zonder allerlei "stoorzenders" en verplichtingen zoals school, zwemles, huishouden en ander werk. Vooraf was het juist dit onderdeel waar ik een beetje bang voor was geweest. Zes weken met elkaar ...? Zou dat wel goed gaan ? Worden we het niet zat om zeven dagen in de week, 24 uur per dag op elkaars lip te zitten ? Het antwoord is simpel: meestal niet ...!  De kinderen vonden het sowieso geweldig dat we er altijd waren. "Gezellig met z'n viertjes", noemden ze dat. En voor ons gold dat vrijwel ook altijd. Omdat hier alles voor je geregeld wordt (boodschappen, was, koken, afruimen, schoonmaken, enzovoort, enzovoort), is alle tijd die je op een dag hebt "vrij te besteden". De enige verplichting die je af en toe hebt,  is instappen in de minibus of boot voor een excursie. Maar ja, .. dat zijn leuke verplichtingen !  Overall heb je dus ook veel meer tijd voor de meiden (zonder achterhoofd-gezoem van wat er allemaal eigenlijk nog zou moeten gebeuren ...)  Patrick had nog de meeste moeite met het altijd bij elkaar zijn. Misschien wel logisch, want hij is dat thuis het minst gewend van ons vieren. Het was daarom goed dat hij af en toe wat zonder het gezin ging doen, zoals duiken, een jungle tocht lopen een biertje halen of een massage nemen. Verder hebben we tussendoor tijd genoeg gehad voor het lezen van een boek, of om gewoon wat te luieren. De kinderen speelden dan gewoon met elkaar. Erg leuk hoe die twee, dagen samen, konden spelen: op het strand met zandkastelen en gietertjes, of in het zwembad met het opduiken van duikstaven. Maar ook 's avonds na het eten in een restaurantje als papa en mama nog even natafelen: saampies op 1 stoel, kijkend naar de iPad waar meestal een Disney film op draait (we zijn Marcel Telling trouwens eeuwig dankbaar voor de technische ondersteuning van onze vakantie !!)  Altijd een speelkameraadje bij de hand. We hebben ons deze reis gerealiseerd hoe handig, maar bovenal gezellig dat is. Uiteraard werden er af en toe ook rake klappen uitgedeeld. Meestal door Noor. Slaan is helaas vaak haar reactie op een pesterijtje van Puck. Voor onze jongste nog steeds een snellere manier dan een verbale reactie. - Uiteraard hebben we ook genoten van de drie aangedane landen, Hongkong, Indonesië en Thailand: Wat waren we blij met de opbouw van de reis. De lange heen- en terugreis werden prima onderbroken in Hongkong. Een stad die veel indruk op ons heeft gemaakt. De skyline in de avond, de uitstapjes zoals met het trammetje naar "The Peak", de vele prachtige en goed onderhouden parken met de wolkenkrabbers als contrast op de achtergrond, de 800 meter lange openlucht-roltrap als vervoermiddel in een steile wijk, de kabelbaan naar Lan Tau eiland met z'n imposante, kitscherige bronzen Boeddha beeld op de top, en als uitsmijter natuurlijk het duo bezoek aan Hongkong Disney world. Allen even mooi of leuk.  Ook Indonesië is mooi. Zowel Bali als de Gili eilanden (behorende bij Lombok) zijn en blijven de moeite waard. Het is namelijk gelukkig nog steeds grotendeels mogelijk om ver weg te blijven van de toeristische delen op Bali. Ik geloof dat we anders gillend gek geworden zouden zijn. Wat blijven die gifgroene rijstterrassen mooi, en wat is het leuk om een lokale school te bezoeken of een middagje mee te helpen op het land (met de rijst en de os) en wat is het mooi snorkelen en duiken op het eenvoudige, sfeervolle Gili, waar paard en wagen nog steeds het enige vervoersmiddel is. Maar bovenal: wat is het een lief, gastvrij en behulpzaam volk. Ongekend ! Hadden we in Indonesië (achteraf) dingen anders gewild ?: Ja ! .....achteraf hadden we niet perse naar Jimbaran gehoeven. Niet omdat het niet mooi of leuk was, maar meer omdat we achteraf gezien graag wat langer in Thailand hadden gezeten. Ik denk zelfs dat we ons in Thailand de gehele zes weken hadden kunnen vermaken. Maar misschien speelde gewoon het wat slechtere weer in Jimbaran een rol. Van anderhalve dag regen word je nooit vrolijker. En tenslotte Thailand: dat heeft onze verwachtingen ver overtroffen. Misschien was ik te bevooroordeeld. Ik heb namelijk ooit Bangkok bezocht en dat vond  ik toen een vreselijke stad. Druk, lawaaierig en beklemmend warm.  Totaal het tegenovergestelde hebben we ervaren in de drie door ons bezochte Thaise streken. Maar ... ook hier was het opletten geblazen om niet in het Zandvoort of Benidorm van Thailand te belanden.  De rust: het kan dus nog makkelijk in Thailand. Ga ergens de hoek om en je ziet geen toerist meer. Stap in een kajak en peddel naar een van de vele baaitjes of eilandjes zoals net buiten ons hotel in Ao Nang. Strijk tegen de avond, na een heerlijke strand-massage, neer op de plastic stoeltjes van een strandhutje in Ao Nang-dorp voor een cocktail. Vergeet Hung eiland niet te bezoeken, met z'n onwerkelijke mangrove lagune, duizenden vissen en een prachtige baai. Maar .. doe dit vanwege je vele collega's wel 's morgens vroeg.  Ga verder vooral naar het Khao Sok National Park voor een tracking door het regenwoud of een kajak tocht over de Sok rivier. Neem de moeite om een uur in een bus te zitten naar het kompleet uitgestorven stuwmeer of de mangrove bossen aan de westelijke zee.  Als je tot slot de lange reis naar Koh Chang maakt, moeten zeker het olifantenkamp Ban Kwan Chang en de waterval Klong Plu op je lijstje staan. Ook de oostkant van Kho Chang, waar prachtig regenwoud, lieflijke vissersdorpjes en idyllische eilandjes met waspoeder witte baaitjes elkaar afwisselen, mag niet ontbreken op je waslijst. Ongetwijfeld is er op dit eiland nog veel meer leuks en moois te zien, maar voor de tijd dat wij hier waren, was dit gewoon genoeg.  Gelukkig hebben we dat laatste continu tegen onszelf gezegd: "genoeg is genoeg !" Een dagje luieren aan zee of hangen bij een zwembad is immers ook geweldig ! Voor je het weet doe je teveel en zie je niet echt meer wat je ziet. Voor je het weet loop je zes weken te rennen en te vliegen en kom je uiteindelijk afgepeigerd thuis.  Zes weken hebben we genoten van onze onvergetelijke gezinsreis. Een reis die ons altijd bij zal blijven. Herinneringen die ons nooit meer afgepakt worden ! Onze grote droom is de afgelopen periode werkelijkheid geworden. En wat ben ik trots op onze meiden. Gezellig tijdens de vluchten (als er maar een iPad in de buurt was), lol bij alle excursies, makkelijk en lief, onvermoeibaar en vol lef. Geweldig ! Uiteraard was de reis niets waard geweest zonder m'n grote steun en toeverlaat: Patje. Wat hebben we elkaar deze reis vaak vol trots, liefde en dankbaarheid aangekeken. Vele mooie, dierbare momenten hebben zich deze vakantie opgestapeld. Mijn allergrootste dank en waardering gaat tenslotte uit naar m'n vader. De sponsor van deze trip. Ongetwijfeld zou hij gezegd hebben dat het onzinnig is om zo ver weg te gaan als je de Zeeuwse Deltawerken of het Groninger museum nog nooit gezien hebt. Maar toen ik zelf naast m'n kindjes in het vliegtuig zat, begreep ik des te meer wat er achter die woorden zat: liefde, liefde, liefde ! Als ons maar niets overkomt, en als we maar veilig thuis komen.  Pappie, we zijn weer veilig thuis. En wat heb ik veel aan je gedacht.  DANK ! Liefs,  Puck, Noor, Patrick en Roos.