Patrick heeft een geweldige ochtend in het regenwoud van het Khao Sok National Park gehad: Op bamboe-vlotten de rivier crossen en via watervallen de berg op klimmen. Kruipen door vleermuis-grotten, met honderden oogjes op je gericht. Zelf een cocosnoot plukken, leeg schrapen en er cocosmelk van maken. Hoofdingredient voor een heerlijke soep in het regenwoud. Mooi om te zien dat je "van huis" ongeveer alleen een pannetje mee hoeft te nemen. De rest is allemaal in de natuur aanwezig: stokjes om de sate aan te rijgen, cocosmelk, bamboe om een drinkbeker van te maken of een bananenblad om van te eten. Achteraf trouwens een goeie keuze om de kinderen niet mee te nemen, want vanwege hun vermoeidheid, de warmte en de gladde en steile paadjes was het voor de meiden niet te doen geweest. De middag en volgende ochtend in Phuket doorgebracht. In de kleine, gezellige Nai Yang baai, net naast het vliegveld. Ik wist niet dat Phuket ook zo gezellig kon zijn. Het echt drukke Phuket schijnt echter pas 20 kilometer verderop te beginnen. Een zware reis naar Kho Chang volgt: 1.5 uur in het vliegtuig van Phuket naar Bangkok en 1.5 uur wachten op de aansluitende vlucht per propeller toestel naar Trat. Een tochtje van 45 minuten. Trat mag zich eigenlijk geen vliegveld noemen. Wat charmant. Een stukje N201 als landingsbaan en tevens startbaan. Een afdakje voor de incheck procedure en eentje voor de koffers. Dat is het. Het Afrika gevoel herleeft. Maar we zijn er helaas nog niet: 20 minuten in de mini-bus, half uurtje op de pont van Trat naar Koh Chang en nog een half uurtje op het eiland in de bus, voor we bij ons hotel zijn. Weer een gezellig charme hotel, zoals ze dat noemen. Kleinschalig en midden in de natuur. Dit keer hebben we twee losse huisjes met een eigen zwembad. In de baai van Kai Bae, aan de rand van het regenwoud. Het hele binnenland van dit eiland bestaat trouwens uit regenwoud. Op Phuket na, is dit overigens het grootste eiland van Thailand, alhoewel het slechts 30 bij 8 kilometer is.  Helaas is de medicijntrommel de afgelopen dagen weer open gegaan. Naast de oorontsteking van Patrick en mijn migraine aan het begin van de reis, noteren we nu de volgende kwaaltjes: Noor: oorontsteking. Daarvoor gebruikt ze Sofradex (steroïd) oordruppels, en helaas een anti-biotica kuur omdat de ontsteking inmiddels te lang aanhoudt. Puck: oorpijn, door een enorme verkoudheid. Voor haar zijn dus de neusdruppels uit de tas gevist. Roos: bovenste luchtweg-infectie, die ook al te lang duurt. De anti- biotica en de Flixotide (luchtweg steroïd) gaan hopelijk uitkomst bieden. De medicijnen nemen "slechts"  30% van mijn koffer- ruimte in, dus toch zonde als je het dan niet gebruikt ..? Het grote voordeel van alle klachten is gelukkig dat niemand er echt ziek van is.  We staan dus ondanks alles weer aan het begin van vier dagen genieten op Koh Chang !