We worden er elke keer handiger in. Het inpakken van de koffers bij vertrek naar een volgende lokatie, of zelfs, zoals nu, naar een ander land.  Binnen tien minuten is alles weer bepakt en bezakt. Omdat "mij dat nooit zal overkomen" doe ik gewoon alles in de koffers. Niets "voor de zekerheid" in de handbagage. Een spannend spel. Zeker nu, omdat de koffers ook de hink-stap-sprong van de overstap in Kuala Lumpur moeten overleven.  De reis loopt gesmeerd. Geen vertraging op Bali, waar ik wel een beetje bang voor was. Door de nog steeds aanhoudende regen en wind op Bali behoorde dat toch wel tot de mogelijkheden, leek mij. Precies op tijd in Kuala Lumpur aan de grond, waardoor we een ruime overstaptijd van 1.5 uur hadden. Helaas niet ruim genoeg voor twee van onze koffers. Ook ik maak vandaag helaas mee hoe het is om dit spannende spel te verliezen. De twee koffers zijn dus achtergebleven in Kuala Lumpur en kunnen morgenochtend pas op een vlucht naar Phuket gezet worden. Tegen de tijd dat ze (hopelijk) aankomen zijn wij al weg uit Phuket, door naar Krabi. En of de bagage-afhandelaar dat hotel ooit kan vinden, is me een raadsel. Kompleet afgelegen in een eigen baai. Bij de inmiddels niet meer draaiende bagage-band, word ik kwader en kwader (op mezelf), omdat ik me begin te realiseren wat er allemaal in die twee koffers zit. Eigenlijk alles wat belangrijk is: Noor's anti- jeuk creme, medicijnen, zonnebrand, muggenmelk, goeie schoenen voor de jungle tocht die nog volgt, en natuurlijk de kleding van Pat en mij. Ik reageer mijn eigen frustratie volledig af op de Thaise dame van de lost and found afdeling. Zij doet gelukkig haar werk wel goed: blijft vriendelijk en rustig en handelt alles snel af. Vanaf heden besloten dat mijn handbagage wat voller gaat worden. Zeker gezien het feit dat we nog twee maal een vliegdagje hebben, waar een overstap in zit.  Het duimen is begonnen ..... !