Het kan niet altijd rozengeur en maneschijn zijn. Tijdens een bezoekje aan het Bali safari & marine park barstte een migraine aanval los. Op zich niet zo heel erg om dit park niet helemaal scherp te zien, want alles was "ouwe meuk". Pat en ik hebben echt een schietgebedje gedaan toen we bovenin een wildwaterbaan zaten. Wat een bruine drap sijpelde er tussen het doorgeroeste metaal door, waar alle bakjes aan vastgemaakt zaten. De meiden vonden het uiteraard helemaal top, en toen ze hoorden dat we eind februari met opa en oma (in de Efteling) ook naar zo'n wildwaterbaan zouden gaan, hadden ze het helemaal niet meer. Dat moest oma ook 's beleven ! Een tocht in een truck door een zogenaamd safari gedeelte bezorgden Pat en mij de slappe lach. Twee giebelende pubers op de achterbank van een bus bij het jaarlijkse schoolreisje waren er niets bij. De dieren liepen namelijk niet los, maar zaten gewoon achter hekken (of schrikdraad). Je reed dus eigenlijk gewoon met je truck over de paden van Artis. Niets Beekse bergen, waar de beesten daadwerkelijk los lopen. Zelfs de bomen in de verblijven waren nep. 100% plastic. Nadat de meiden zich nog een uur vermaakt hadden in het bijbehorende zwem pretpark, had mijn hoofd besloten dat deze dag nu toch echt ten einde moest komen. Wat een migraine ! Twee uur eerder dan gepland taaiden we af.  De volgende ochtend was de migraine minder, maar niet over. Gelukkig was er ter compensatie een tweede kwaal ontstaan. M'n onderste ruggenwervel staat weer scheef. Op zich best ok, dat ie precies drie weken op z'n plaats is blijven zitten (zeker na zo'n lange vlucht), maar nu moet ik er dan toch echt aan geloven. Gelukkig heb ik in Nederland m'n huiswerk goed gedaan, en heb ik een adres van een Australisch/Franse chiropractie kliniek in kuta. Eentje die dezelfde registraties heeft als in Nederland. Kuta is een stuk zuidelijker, maar die kant gaan we morgen toch op.  ....met de rest van de familie gaat het overigens gelukkig wel goed !!