Waar ken ik dit van.  Zeeziek ..!! Als je dat ooit hebt meegemaakt vergeet je het je hele leven niet  meer. Het was tig jaar geleden op Curaçao.  Vandaag tijdens de overtocht van Gili naar Bali helaas een herhaling van zetten. Noor was er het ergst aan toe, met Puck en mijzelf op een prachtige gedeelde tweede plek. Tja, het mannelijk geslacht overwint dit keer, want Pat bleef vrolijk om zich heen kijken. Alhoewel .... Hij maakt de ziekenboeg redelijk compleet met zijn koorts. Een bijwerking van de malariapillen. We verdelen het dus eerlijk ..?! 1 voordeel voor de dames: onze zeeziekte verdween meteen al weer bij het aanleggen van de boot op Bali. Maar wat duurden 70 vaar-minuten ineens lang. 4200 seconden zeeziek.  Na een prachtige tocht door de binnenlanden van Bali zijn we aangekomen bij een paradijsje op aarde. Een hotel tussen de rijstterrassen, aan de oever van een rivier met waterval. Overal waar je kijkt is het groen. We zullen snel foto's maken, want nu was het al te donker.  Uiteraard laat ik jullie bij deze weten hoe het op Gili afgelopen is met het snorkelen van Puck: Terwijl Pat zijn 2e duik maakte, hebben Puck en ik met een instructeur een snorkeltocht op  de lombok-zee gemaakt. Ook vanaf de boot, net als de duikers. Vanaf de eerste seconde begreep Puck hoe ze met de flippers, en het masker met blaaspijpje om moest gaan. Ze wist werkelijk niet waar ze moest kijken, want het wemelde van de vissen: klein, groot, blauw, geel, zwart-wit, groen. Te onwerkelijk voor haar, eigenlijk. Na 20 minuten kreeg ze het vreselijk koud ( best apart bij een temperatuur van 32 graden),  dus zijn we naar de boot terug gegaan. Daar was Noor met 2 bootsmannen achtergebleven, met wie ze vrolijk liedjes zat te zingen. Noor had geen zin om mee te gaan op snorkeltocht, maar dat vond ik eigenlijk ook wel prima. Ik vond de kids op open zee, namelijk ineens wel erg klein ( al droegen ze zwemvesten, uiteraard)  Daags na deze tocht ben ik alsnog met Noor vanaf het strand gaan snorkelen. Ze wilde toch ineens ook wel de visjes zien. Gelukkig was het een geslaagde "duik", want volgens Noor hebben we heel veel Nemo's gezien.  Vanaf morgen  moeten we aan het werk. Uit met het geluier van de afgelopen week,  want de komende dagen staan er diverse excursies op het programma: morgen de olifanten tocht en een bezoek aan een tempelcomplex, en de dagen erna het bezoeken van een school, schilderles in Ubud, de boer helpen met het zaaien en oogsten van de rijst, wandelen tussen de rijstvelden, naar het apenbos, het aanschouwen van de witte reiger-trek, enz, enz. Genoeg te doen ! Het weer is er goed voor. Rond de 30 graden, maar veelal bewolkt, dus best o.k.  voor uitstapjes.  We genieten tot slot als gezinnetje ook erg van elkaar. Het klinkt misschien soft, maar het is heerlijk om zo lang gezellige dingen met elkaar te doen, zonder dat er allerlei "moetens" om je heen hangen. Gewoon lekker met je man & kids  in een zwembad hangen, op een duikboot zitten, lang ontbijten aan de zee, enz, enz. Allemaal  Leuk !!